Αυστραλία: Η χώρα με τις πολλές ευκαιρίες

Στην πόλη μας βρέθηκε ο δημοσιογράφος κ. Πάνος Καϊσίδης, προσκεκλημένος της Συντονιστικής Επιτροπής Ποντιακών Σωματείων Μελβούρνης. Ως γνωστόν, η Επιτροπή, τίμησε τον περασμένο μήνα, την μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης.

Ο καλός συνάδελφος και με τις ιδιότητες του συγγραφέα, του εκδότη Ποντιακών περιοδικών, ιστορικού και συνεργάτη της Εγκυκλοπαίδειας του Ποντιακού Ελληνισμού, έδωσε δυο διαλέξεις. Η πρώτη με θέμα τις επιπτώσεις της γενοκτονίας στον πολιτισμό των Ποντίων, στην Ποντιακή Κοινότητα, και η δεύτερη με θέμα τη γενοκτονία μέσα από τις εφημερίδες και τα περιοδικά των Ποντίων 1918-1921, στο Ποντιακό Σωματείο Παναγία Σουμελά.

Το θέμα της δεύτερης διάλεξης άντλησε από το υπό έκδοση βιβλίο του, το οποίο, όπως εξήγησε, είναι αποτέλεσμα  επισταμένης έρευνας στοιχείων από εφημερίδες και περιοδικά, που αναφέρονται στην ιστορία, τη θρησκευτικότητα, τη λαογραφία και την παράδοση του ποντιακού ελληνισμού. «Πολύ μεγάλα κεφάλαια με πληροφορίες που χάνονται στα βάθη των αιώνων», είπε.

Ο κ. Καϊσίδης, που είναι συνταξιούχος γεννήθηκε στην Αξιούπολη Κιλκίς. Σπούδασε Νομικά, αλλά στην πορεία τον κέρδισε η δημοσιογραφία.

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΣΗ

Συνεπαρμένη, ενδεχομένως, από την κυριακάτικη εκπομπή «Κυριακή στο χωριό», μιας και ο κ. Καϊσίδης εργάστηκε στην Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση, του ζήτησα να σχολιάσει το φαινόμενο επιστροφής στις ρίζες που παρατηρείται στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα των νέων, που πλαισιώνουν κατά δεκάδες τα κατά τόπους Σωματεία και μέσω των χορευτικών ομίλων, βοηθούν στη διατήρηση και συνέχεια της λαογραφίας και παράδοσης του τόπου που γεννήθηκαν οι παππούδες τους.
«Η έκρηξη των πολιτιστικών συλλόγων που και εσείς επισημαίνετε, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Όμως, παρότι πολλοί από τους υπευθύνους έχουν ακούσματα και ενδεχομένως εμπειρία στη μουσική και λαογραφία, και, θέληση και πάθος να διδάξουν τους νεότερους για τη διαιώνιση της ποντιακής παράδοσης, πιστεύω ότι οι γνώσεις τους είναι περιορισμένες. Άρα, λοιπόν, μαζί με τη πρακτική χρειάζεται παιδεία για τους συντονιστές, την οποία μπορούν να αποκτήσουν παρακολουθώντας σεμινάρια και εργαστήρια.

Έχοντας πει αυτά, δεν θέλω να ισοπεδώσω τα πάντα. Υπάρχουν αξιόλογοι δάσκαλοι που έχουν αναπτύξει μια εκ βαθέων πολιτιστική πορεία. Με την ευκαιρία θα ήθελα να πω στους γονείς που διαβάζουν αυτές τις γραμμές, να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να παρακολουθούν σεμινάρια χορού, ώστε η πρακτική, να συνοδεύεται κι από τη γνώση».

Ο κ. Καϊσίδης, αν και πιστεύει ότι υπάρχει μια τάση επιστροφής θεωρεί ότι η σημερινή προσπάθεια, δεν έχει πιάσει την ουσία. «Την πολιτιστική εννοώ. Φυσικά, υπάρχουν και οι ομογενείς που επιστρέφουν στα χωριά τους από Ευρωπαϊκές χώρες που έζησαν και οι οποίοι όντως δημιουργούν κάτι στον τόπο τους. Για παράδειγμα ένα ξενώνα, μια μικρή βιομηχανία, που όμως δεν συνδέονται με τον πολιτισμό».

ΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ

Για τη σύσταση συνεταιρισμών που παρατηρείται στη γενέτειρα, ο κ. Καϊσίδης είπε: «Από το 1974 παρατηρείται μια αύξηση συνεταιρισμών, που σίγουρα βοήθησαν και βοηθούν στην ανάπτυξη των περιοχών που συστάθηκαν. Ωστόσο, οι περισσότεροι είναι άτυποι και εξυπηρετούν μόνο τις ανάγκες του εγχώριου τουρισμού και κάποιων οργανωμένων ομάδων. Θεωρώ, όμως, ότι είναι πολύ θετικό για την Ελλάδα».

Ας κάνουμε όμως και μια βόλτα στο Κιλκίς. Με γύρω στις 10.000 κατοίκους, διαθέτει Αρχαιολογικό Μουσείο με τον Κούρο του Ευρωπού, ένα σπάνιο έργο τέχνης που βρίσκεται σε περίοπτη θέση, εκθέματα από τα αρχαϊκά χρόνια, της Ρωμαϊκής Περιόδου που βρέθηκαν στο Παλατιό και Τέρπιλο, αρχαία χωριά έξω από τον Πολύκαστρο και άλλα σύγχρονα που συνδέονται με την περιοχή της Σίνδου.
Επίσης, Λαογραφικό Μουσείο με πλούσια εκθέματα από το 1821. Εντυπωσιακή είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου όπως και το σπήλαιο με τους σταλακτίτες και σταλαγμίτες που προσελκύουν μεγάλο αριθμό τουριστών.

Όσο για τους Πόντιους της Ελλάδας, ο συνάδελφος εκτιμά ότι έχουν εγκατασταθεί σε όλη την Ελλάδα.
Αριθμητικά όμως υπερτερεί η Μακεδονία με τους νομούς της Δράμας, της Πιερίας και του Κιλκίς να έχουν την μερίδα του λέοντος. Είναι οργανωμένοι σε Σωματεία και προσπαθούν να μεταλαμπαδεύσουν την παράδοση των παππούδων τους.

ΜΙΛΑΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Τι θα λέγατε στους γονείς που μεγαλώνουν παιδιά τρίτης γενιάς; «Μιλάτε ελληνικά. Στη σύντομη παραμονή μου, παρατήρησα ότι μπερδεύετε τη γλώσσα μας με τη χρήση της αγγλικής. Η γλώσσα μας είναι πλούσια και προσφέρεται για όλες τις ηλικίες. Χρησιμοποιείστε την. Δώστε τους ευκαιρίες να μάθουν χορό και τραγούδι…».
Φυσικά και έκανα τη δική μου παρέμβαση, αναφέροντας την κακή ποιότητα και το φτωχό λεξιλόγιο της ελλαδικής νεολαίας και, ιδιαίτερα, των νέων ακουσμάτων, που δυστυχώς βγαίνουν εκτός συνόρων, φτάνουν στους Αντίποδες και που, εκ των πραγμάτων, τείνουν να εξαφανίσουν την ομορφιά και τη γλυκύτητα της Ελληνικής γλώσσας.

Τελειώνοντας τη κουβέντα μας, ρώτησα τον κ. Καϊσίδη επιστρέφοντας τι θα πάρει μαζί του.

«Θα θυμάμαι την Αυστραλία με νοσταλγία. Πιστεύω ότι είναι μια χώρα με ευκαιρίες όπου θα μπορούσε να ζήσει ο καθένας. Είναι οργανωμένη και δίνει ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες. Εισέπραξα μεγάλη ευγένεια. Οι Αυστραλοί είναι νομοταγείς και πρόθυμοι να βοηθήσουν. Επίσης, χάρηκα για την ευημερία των συμπατριωτών μου. Είναι αποκαταστημένοι, με ωραία σπίτια, μεγάλους κήπους, ευάερα και ευήλια. Τους εύχομαι υγεία, προσωπική και οικογενειακή και τους περιμένω στην πατρίδα».