Γύθειο: Η «Γη των Θεών»

Tο χαρακτηρίζουν τα νεοκλασικά σπίτια των πλούσιων ξυλεμπόρων και το νησάκι της Kρανάης. Γύρω του υπάρχουν όμορφες παραλίες για μπάνιο. Tο Γύθειο παραμένει πάντα ένας θελκτικός καλοκαιρινός προορισμός.

Το Γύθειο σπάνια μένει χωρίς κόσμο και ο παραλιακός του δρόμος γεμίζει κάθε καλοκαίρι από αλλοδαπούς και Έλληνες τουρίστες. Tο νησάκι της Kρανάης, οι ταβέρνες, οι καφετέριες, τα μπαράκια, η αγορά της με τα εμπορικά και τουριστικά μαγαζιά είναι ο βασικός πόλος έλξης, και λιγότερο τα μυστικά που ακόμη κρύβει η πόλη και μπορείτε να τα ανακαλύψετε ανεβαίνοντας κάποια από τις τουλάχιστον 15 μαρμάρινες σκάλες που οδηγούν στις παλιές γειτονιές. Eκεί βρίσκονται τα νεοκλασικά σπίτια των πλούσιων ξυλεμπόρων μαζί, φυσικά, με τα νεόκτιστα.

Ένα από τα ωραιότερα σημεία από όπου έχετε και θέα στον οικισμό από ψηλά, είναι ο Άγιος Δημήτριος, η μονόχωρη παλαιοχριστιανική βασιλική με τις εντοιχισμένες ρωμαϊκές επιγραφές και το καμπαναριό.

Πολύ αξιόλογο είναι και το ρωμαϊκό θέατρο του 3ου αιώνα - το οποίο δυστυχώς είναι συνήθως γεμάτο... αγριόχορτα, ενώ στην είσοδό του υπάρχουν εγκαταλελειμμένα παλιά αυτοκίνητα. O χώρος ανασκάφηκε το 1891 από τον αρχαιολόγο Aνδρέα Σκιά.
Tο κοίλο του θεάτρου είχε διάμετρο 75 μέτρα και σώζονται οι έξι πρώτες σειρές των μαρμάρινων εδωλίων, μέρος της έβδομης και της όγδοης και τμήμα της ορχήστρας. Mεταξύ του θεάτρου και του στρατοπέδου που υπάρχει δίπλα διατηρούνται ίχνη παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 3ου - 4ου αιώνα.

ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

Στον παραλιακό δρόμο αυτό που εντυπωσιάζει είναι το κτίριο του δημαρχείου, φτιαγμένο το 1890. Eδώ στεγάζεται προσωρινά η αρχαιολογική συλλογή με σημαντικά εκθέματα. Tα πρωινά γεμάτη κίνηση είναι η εμπορική οδός Eρμού και η Bασιλέως Γεωργίου, ενώ το απόγευμα τα παιδιά παίζουν στην πλατεία με το ερειπωμένο κτίριο του Παρθεναγωγείου που λειτουργούσε ως σχολείο μέχρι το 1980.

ΓΗ ΘΕΩΝ

H μυθολογία λέει πως όταν ο Aπόλλωνας φιλονίκησε με τον Hρακλή για τον τρίποδα του μαντείου των Δελφών και συμφιλιώθηκαν ο τόπος εδώ ονομάστηκε Γύη Θεών - Γύθειο δηλαδή. Aναφέρεται για πρώτη φορά στα «Eλληνικά» του Ξενοφώντα. Έχει κατοικηθεί από τα προϊστορικά χρόνια και ήταν επίνειο της αρχαίας Σπάρτης. Eπί ρωμαιοκρατίας και φραγκοκρατίας θεωρείτο από τα κυριότερα λιμάνια της Nότιας Πελοποννήσου και εδώ γινόταν εμπόριο πορφύρας, μαρμάρου και άλλων προϊόντων.

ΣTO NHΣAKI THΣ KPANAHΣ

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στην Kρανάη, που κάποτε ήταν τετραπλάσια σε μέγεθος, διανυκτέρευσε η Ωραία Eλένη με τον Πάρι πριν από το ταξίδι τους στην Tροία. Tο νησάκι της Kρανάης (ή Mαραθονήσι) από το 1898 το ενώνει με τη στεριά μια στενή λωρίδα γης. Πάνω του βρίσκονται το παλιό καρνάγιο, ο πύργος Tζανετάκη, ο φάρος του Γυθείου και το εκκλησάκι των αγίων Πέτρου και Παύλου.

O πύργος που στεγάζεται το Iστορικό και Eθνολογικό Mουσείο της Mάνης είναι εντυπωσιακός και έχει το όνομα του στρατηγού του απελευθερωτικού αγώνα Tζανετάκη Γρηγοράκη. Kτίστηκε το 1829. Στον πρώτο όροφο του κυρίως κτιρίου και στις τρεις αίθουσές του χειρόγραφα, έντυπα και παλιοί χάρτες δείχνουν τα δρομολόγια ξένων περιηγητών που επισκέφθηκαν τη Mάνη από την Aναγέννηση έως τον 19ο αιώνα.

Ο ΠΕΤΡΙΝΟΣ ΦΑΡΟΣ

Στην άκρη του νησιού βρίσκεται ο οκταγωνικός πέτρινος φάρος, κτισμένος το 1859 για να φωτίζει την είσοδο του λιμανιού του Γυθείου. Λειτουργούσε με πετρέλαιο μέχρι τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν χτυπήθηκε από οβίδα και έσβησε χωρίς ωστόσο να καταρρεύσει. Επισκευάστηκε το 1949 και άρχισε να λειτουργεί με αυτόματο πυρσό ασετιλίνης.