Με μάτια ερωτικά

Το ότι ο Γιώργος Ιορδάνου, πολιτικός μηχανικός και καλλιτέχνης φωτογράφος, ερωτεύτηκε τη Λέσβο, το νιώθεις χωρίς καν να τον έχεις γνωρίσει. Αρκεί να έχεις δει το βιβλίο του «Λέσβος – Φύση, Παράδοση, Πολιτισμός, Άνθρωποι».

Μια εντυπωσιακή, πολυτελής έκδοση, με θησαυρό εικόνων από έναν καλλιτέχνη φωτογράφο, που μπόρεσε να απεικονίσει με το δικό του ξέχωρο τρόπο και προσωπική ευαισθησία, μέρος της φύσης, του πολιτισμού, των ανθρώπων και της ιστορίας του νησιού, για να μας δώσει την ευκαιρία να τα θυμηθούμε, να τα ζήσουμε ξανά, να χαρούμε τα χρώματα, τα αρώματα και την ομορφιά τους.

Αρχίζοντας από τη φύση, βρίσκει τρόπους να μην δώσει απλά το απτό, αλλά να εισχωρήσει, συχνά, πέρα από την επιφάνεια και να μας χαρίσει πτυχές φρέσκες πρωτόγνωρες, μαγευτικές.

ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Σταματώντας στην πρώτη εικόνα του βιβλίου, οι γλάροι φαίνονται να εισχωρούν μέσα στο σώμα της θάλασσας, κάτω από την επιφάνεια, σε μια άλλη διάσταση, πλούσια σε αποχρώσεις του λευκού, γαλάζιου και γκριζοπράσινου. Σε αιχμαλωτίζει πραγματικά και, όπως κάθε αληθινό έργο τέχνης, όσο το κοιτάς, τόσο πιο πολλές πτυχές αναδύονται μπροστά στα μάτια σου, μαγείας και μυστήριου μαζί.

Φοβερή και η επόμενη εικόνα του άντρα που με τον καφέ στο χέρι –ελληνικό υποθέτει κανείς– αγναντεύει την τρικυμισμένη θάλασσα που αφρίζει εκεί μπροστά του αποκαλύπτοντας τα πιο απόκρυφα μυστικά της ομορφιάς και του ταπεραμέντου της. Κάνει να τον πλησιάσει, να του χαϊδέψει το ηλιοκαμένο πρόσωπο και μετά, σαν να το μετανιώνει, φεύγει με μικρά, πυκνά, δυνατά κύματα σαν καπριτσιόζα ερωμένη.

Έχει τόσο φως, δύναμη, κίνηση και νόημα αυτή η εικόνα που εκείνος που θα την ερωτευτεί, του είναι δύσκολο να γυρίσει την επόμενη σελίδα.
Προσωπικά, ποτέ δεν είδα το συναίσθημα της θάλασσας, με τόση δύναμη, ορμή και ευαισθησία δοσμένο.
Καμία σχέση με τη θάλασσα που ξέραμε μέχρι τώρα…

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΗ

Η ευαισθησία και το ταλέντο του καλλιτέχνη, φαίνεται και στο δέσιμο του ανθρώπου με τη φύση.
Στη φωτογραφία «Ο ραβδιστής», επιλέγει να δείξει την τρυφερή και άμεση σχέση του ανθρώπου με τον καρπό του ευλογημένου δέντρου, γι’ αυτό και τον συλλαμβάνει, όχι να χτυπά άγρια τα κλαδιά για να κόψει τον καρπό απ’ το σώμα της, αλλά τον απεικονίζει να αγκαλιάζει τα κατάφορτα κλαδιά με πάθος και τρυφερότητα, με μια κίνηση αγάπης και συγγνώμης για αυτό που θα ακολουθήσει. Και οι ελιές, λουσμένες στον πρωινό ήλιο, σε χρώματα που παίζουν από το βαθύ πράσινο μέχρι το χρυσαφί, τον υποδέχονται και τον καλωσορίζουν σαν έναν αγαπημένο, παλιό γνώριμο.

ΛΕΣΒΙΟΣ ΑΓΡΟΤΗΣ

Μερικές σελίδες πιο κάτω, ο Γιώργος Ιορδάνου, μας δίνει τον «Λέσβιο αγρότη», ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, κατά τη γνώμη μου, δείγματα της δουλειάς του.
Μια εικόνα που μπορείς να την κοιτάζεις για ώρες και να μην την χορταίνεις. Να ανακαλύπτεις συνεχώς μια νέα πτυχή, μια άλλη απόχρωση, ένα άλλο συναίσθημα κρυμμένο κάτω από το γείσο της τραγιάσκας του χωρικού.

Πού τον βρήκε τον δαρμένο από τα στοιχεία της φύσης, γερο–χωρικό, τον ψημένο στον λεσβιακό ήλιο, στη δύση της μέρας και της ζωής του, ν’ αγναντεύει ποιος ξέρει πού, στο πίσω ή στο μπροστά του χρόνου, χαλαρός, καλοσυνάτος, σε πλήρη αρμονία με το περιβάλλον του.
Έξω από ένα φτωχικό πλιθόχτιστο σπίτι, ένα τσίγκινο τραπέζι στη μικρή αυλή και δυο καρέκλες ψάθινες, η μια μισοσπασμένη και λίγο απόμακρα, προσδίνουν έναν μελαγχολικό τόνο στην εικόνα που κουβαλάει τόσο μυστικά μέσα της. Δίπλα στον άντρα δυο φρέσκα κρεμμύδια που μπορεί να είναι το βραδινό του μ’ ένα κομμάτι ψωμί και μια φούχτα ελιές. Η απόμακρη καρέκλα μπορεί να υποδηλώνει την απουσία μιας συντρόφου που κάποτε ήταν εκεί.
Μια σπάνια, αριστουργηματική πραγματικά εικόνα που έχει να πει τόσα πολλά…
Ακολουθούν άλλες πολλές.

Θα σταματήσω, όμως, εδώ, επαναλαμβάνοντας αυτό που λέει ο Στρατής Πασχάλης σ’ ένα σημείο του βιβλίου: Ό,τι κι αν πεις γι’ αυτόν τον τόπο, πάντα θα νιώθεις πως υπάρχει κάτι αμετάδοτο, βαθύ, αρχέγονο, μυστικό, όσο και απτό.

Μην μπορώντας να το περιγράψεις, μόνο το ζεις.
Η Λέσβος, η Μυτιλήνη, παγιδεύει για πάντα σε μια γλυκιά φυλακή.

Μόλις πατήσεις το χώμα της, μεμιάς απαιτεί να γίνεις δικός της.
Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει από τη γράφουσα το Σάββατο το απόγεμα, στις 3 μ.μ., στην Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης.
Γίνεται από την Παλλεσβιακή Ένωση, σε συνεργασία με την Κοινότητα μέσα στα πλαίσια του Φεστιβάλ «Αντίποδες».