ΠΙΣΩ ολοταχώς να ανταμώσουμε το μέλλον μας.

ΠΟΙΟΣ το περίμενε ότι, μετά από 25 χρόνια, θα ξαναζούσαμε εικόνες από το μακρινό 1992;

ΕΓΩ πάντως δεν περίμενα, ότι θα έγραφα σήμερα τα ίδια που είχα γράψει τότε…

ΌΠΩΣ δεν περίμενα ούτε τότε, και πολύ περισσότερο μάλιστα, ούτε τώρα, ότι στο συλλαλητήριο που έγινε την περασμένη Κυριακή στη Θεσσαλονίκη για το όνομα της Μακεδονίας, θα κατέβαινε τόσος κόσμος.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ, το συλλαλητήριο που έγινε την ίδια μέρα στη Μελβούρνη, δεν είχε καμιά σχέση με εκείνο του 1992, αφού από τους 50.000 –όπως ισχυρίζονται ορισμένοι- που έδωσαν το παρών τότε, απουσίαζαν περισσότεροι από 49.000.

ΜΠΟΡΕΙ βέβαια και ο κόσμος που έλαβε μέρος στη Θεσσαλονίκη την περασμένη Κυριακή να ήταν εμφανώς λιγότερος, ο συνολικός όγκος του συλλαλητηρίου όμως ήταν πολύ μεγαλύτερος και από τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις των οργανωτών του.

ΑΥΤΟΣ ήταν και ο λόγος που η κυβέρνηση της πατρίδας μας, τα πολιτικά κόμματα και τα Μέσα Ενημέρωσης αιφνιδιάστηκαν και χρειάστηκαν κάποιο χρόνο για να καταλάβουν «τι έγινε» και να αντιδράσουν. 

ΤΟ να «αντιδράσουν» είναι μεγάλη κουβέντα, γιατί στην πραγματικότητα να καταλάβουν «τί έγινε» προσπαθούν ακόμα, και μιας και δεν μπορούν να το καταλάβουν, άρχισαν να αναμασούν τα λόγια τους και να «να σφυρίζουν κλέφτικα», γιατί φοβούνται να πουν έξω από τα δόντια αυτό που πιστεύουν και οφείλουν να πουν.

ΝΑ ομολογήσουν δηλαδή καθαρά και ξάστερα, ότι το «παιχνίδι» της ονομασίας έχει χαθεί ουσιαστικά από το 1992, τα Σκόπια έχουν ήδη αναγνωριστεί από τις περισσότερες χώρες του κόσμου ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και πως η «σύνθετη» ονομασία αποτελεί ουσιαστικά θέμα γοήτρου για την πληγωμένη μας εθνική περηφάνια.

ΝΑ πουν στον… περήφανο λαό μας, που δεν δέχεται μύγα «στην κόψη του σπαθιού του την τρομερή», ότι αν δεν βρεθεί τώρα μια «ψευτο-λύση», οι ακατονόμαστοι θα μείνουν με το όνομα και εμείς με την οργή… 

ΜΑ λέγονται αυτά τα πράγματα, σε εποχές που το «πολιτικό κόστος» είναι αυτό που μετράει, θα με ρωτήσει κάποιος.

ΒΕΒΑΙΩΣ και δεν λέγονται από πολιτικούς, δημοσιογράφους και δημοσιολογούντες που πίνουν νερό στο όνομα του… βασανισμένου λαού μας και σκύβουν ευλαβικά το κεφάλι απέναντι στις ευαισθησίες και δοξασίες του. Ακόμα και στις μεταφυσικές… 

ΠΩΣ να πεις στους ψηφοφόρους σου, τους τηλεθεατές σου και τους αναγνώστες σου, ότι η μόνη επιλογή που έχει απομείνει στη χώρα να διαπραγματευτεί με τους ανιστόρητους Σκοπιανούς είναι μια σύνθετη ονομασία. 

ΜΕ δυο κουβέντες, πώς να πεις στον ελληνικό λαό να υποστείλει το λάβαρο του λαϊκισμού και να αποδεχτεί μια σύνθετη ονομασία; Μαύρο φίδι που σε έφαγε… 

ΠΩΣ να ομολογήσεις κάτι τέτοιο, όταν, σύμφωνα με τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις, οι επτά στους δέκα ερωτηθέντες δηλώνουν απερίφραστα ότι δεν δέχονται οποιαδήποτε ονομασία που να περιέχει τον όρο Μακεδονία.

ΔΕΝ υπάρχει καμιά περίπτωση, οποιαδήποτε κυβέρνηση ή τηλεοπτικός σταθμός να πάει κόντρα στη μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του και τηλεθεατών του. Ακόμα και αν διακυβεύονται τα συμφέροντα της ίδιας της χώρας.

Ο μόνος που έχει το δικαίωμα «να γράφει στα παλιά του τα παπούτσια» τις απόψεις και τα συμφέροντα όλων, συμπεριλαμβανομένης και της ίδιας της χώρας ακόμα, είναι ο… πικραμένος λαός της και αυτό το έχει κάνει πολλές φορές, από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους πριν 200 χρόνια, μέχρι και σήμερα.

ΜΟΝΟ ο λαός, που συνήθως εκφράζεται μέσω της συλλογικής, απρόσωπης και ανεύθυνης συνείδησης, έχει δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο και μπορεί να ψηφίζει το κόμμα που του υπόσχεται ότι θα δανειστεί περισσότερα για να του αυξήσει τη σύνταξη. 

ΣΥΝΕΠΩΣ, μπορεί να λέει ότι γουστάρει και να δηλώνει ότι κατεβάζει η κούτρα του στις σφυγμομετρήσεις…

ΜΙΑ υπεύθυνη κυβέρνηση όμως και ένα Μέσο Ενημέρωσης που σέβεται τον εαυτό του, δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο, παρά, το γεγονός ότι οι περισσότερες κυβερνήσεις και τα «καλά» ακόμα Μέσα Ενημέρωσης συμπεριφέρονται συνήθως όπως ο λαός και το κάνουν.

ΤΟ ίδιο έκανε και το 3ΧΥ της παροικίας μας σε μια προχθεσινή ραδιοφωνική του σφυγμομέτρηση όπου το 99% των ακροατών του τάχθηκε (βρίζοντας!) κατά οποιασδήποτε ονομασίας που να περιέχει τη λέξη Μακεδονία. 

ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ηγέτες της πατρίδας μας μέχρι σήμερα, έβλεπαν πιο εκεί από τη μύτη τους και είχαν το θάρρος να προτάξουν το μακροπρόθεσμο συμφέρον της χώρας και να πάνε κόντρα στη λαϊκή θέληση.

ΓΙΑΤΙ πάνω απ’ όλα, χρειάζεται να έχεις πολύ θάρρος για να βάλεις μόνος σου «το κεφάλι σου στον ντορβά».

Ο μόνος που έκανε κάτι τέτοιο –απ’ ότι ξέρω- και μάλιστα δύο φορές, είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος, κατά τη φοβερή, σε γεγονότα και διεθνείς εξελίξεις, δεκαετία του 1910 που άλλαξε την πατρίδα μας. 

ΠΑΡ’ ΟΛΑ αυτά, ο άνθρωπος που, από το 1910 όταν ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας, και μέσα σε λίγα χρόνια μέχρι το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, υπερδιπλασίασε τα εδάφη της μικρής μέχρι τότε Ελλάδας, όχι μόνο έχασε τις εκλογές που έγιναν τον Νοέμβριο του 1920, αλλά δεν εξελέγη ούτε βουλευτής…

ΑΝ ο Βενιζέλος δεν είχε χάσεις τις εκλογές εκείνες -που ακολούθησαν βέβαια μετά τον Εθνικό Διχασμό που εκδηλώθηκε τον Αύγουστο του 1916 όταν αντιτάχτηκε στον βασιλιά Κωνσταντίνο που ήθελε να παραμείνει η Ελλάδα ουδέτερη στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο- ενδεχομένως να μην είχε λάβει χώρα η καταστροφή της Σμύρνης και ότι ακολούθησε μέχρι το τραγικό 1922.

Ο,ΤΙ κατάφερε να πετύχει η Ελλάδα, την κρίσιμη για την τύχη της και το μέλλον της δεκαετία του 1910, οφείλεται κυρίως στις οργανωτικές και διπλωματικές ικανότητες του Βενιζέλου, ο οποίος ήταν ένας άνθρωπος που χάρη στην παιδεία του, όχι μόνο γνώριζε καλά τον ελληνικό ψυχισμό, αλλά ήταν και γνώστης των διεθνών συσχετισμών και των αναγκαίων συμμαχιών που είχε ανάγκη η χώρα την εποχή εκείνη.

ΜΕΤΑ τον Βενιζέλο η Ελλάδα δεν είχε την τύχη να έχει έναν ηγέτη με παρόμοιες δυνατότητες σαν αυτές του Κρητικού πολιτικού. Πολλά και καλά λόγια λέγονται επίσης τελευταία και για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ των δύο ανδρών.

ΑΣ επανέλθουμε όμως στο θέμα: όπως μαθαίνουμε τις τελευταίες μέρες, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην πατρίδα μας, έχουν γυρίσει την πλάτη στην κυβέρνηση του Τσίπρα για το Σκοπιανό. 

ΕΚΕΙΝΟ που δεν κατάλαβα και δεν διάβασα πουθενά είναι «γιατί της γύρισαν την πλάτη»; Σε τί διαφωνούν μαζί της και τί άλλο προτείνουν οι αντιπολιτευόμενοι ότι πρέπει να γίνει;

ΑΝ δεν κάνω λάθος, το μόνο κόμμα στην Ελληνική Βουλή, που δεν δέχεται τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό είναι η Χρυσή Αυγή.

ΟΛΑ τα υπόλοιπα κόμματα (χοντρικά) την ίδια πολιτική ακολουθούν εδώ και πολλά χρόνια πάνω στο θέμα: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για να παταχτεί στα γεννοφάσκια του ο αλυτρωτισμός. 

Ο μόνος λόγος κατά τη γνώμη μου, που η αντιπολίτευση «διαχώρισε» τη θέση της από την κυβέρνηση, η οποία και φέρει την ευθύνη για την έκβαση των διαπραγματεύσεων, είναι γιατί μετά το μεγάλο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, δεν έχει τα κότσια να αντιταχθεί σε όλους αυτούς που αναθεματίζουν και καταριούνται τη σύνθετη ονομασία. 

ΟΤΑΝ επτά στους δέκα Έλληνες είναι κατά της σύνθετης ονομασίας, ποιο κόμμα και ηγέτης του μπορεί να αναλάβει το πολιτικό κόστος και να πάει κόντρα γιατί αυτό προτάσσει το συμφέρον της χώρας; Κανένα… 

ΠΑΝΤΑ θα βρίσκουν κάποιο τρόπο «να στρίβουν από τον γάμο μέσω του αρραβώνα» που λέει και η παροιμία. 

ΤΟ ότι ο χρόνος που κυλά δουλεύει υπέρ των Σκοπιανών δεν το λαμβάνει υπόψη του κανείς, όπως δεν λαμβάνει υπόψη του ότι με τα χρόνια εξαντλείται η υπομονή των φίλων και συμμάχων μας, με το βέτο που βάζουμε να φράξουμε το δρόμο στους ακατονόμαστους σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

ΓΙΑΤΙ ό,τι και αν κάνουμε δεν θα μπορούμε να πείσουμε για παράδειγμα τους Γερμανούς, τους Γάλλους και τους Αμερικανούς, «γιατί» η χώρα μας είναι ενάντια ακόμα και σε μια σύνθετη ονομασία.

ΣΥΓΓΝΩΜΗ, αλλά τί θα τους απαντήσουμε, αν μας ρωτήσουν να τους πούμε –μιας και γνωρίζουμε καλύτερα τη γεωγραφία και ιστορία των Βαλκανίων- πως ονομαζόταν ο τόπος που κατοικούν εδώ και 1300 χρόνια οι πρόγονοι των σημερινών Σκοπιανών;

ΚΑΙ μην μου πείτε να τους πούμε ότι αυτό δεν είναι δική τους δουλειά και η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική και κανείς άλλος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το όνομα αυτό, γιατί είναι «ανιστόρητοι» και δεν θα μας πιστέψουν… 

 

ΥΓ: Είμαι περίεργος να δω αν στη σημερινή συνάντηση η Παμμακεδονική και οι οργανώσεις της παροικίας μας αποφασίσουν να κάνουν συλλαλητήριο κατά της σύνθετης ονομασίας. Και ακόμα πιο περίεργος, να δω αν στη συνάντηση θα παραβρεθεί η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και αν θα έχει το θάρρος να ψηφίσει κατά του συλλαλητηρίου ή θα παρασυρθεί και αυτή από το ρέμα του λαϊκισμού και της πατριωτικής… οργής που επικρατεί και εδώ. Δύσκολοι καιροί για την Κοινότητα, που μετά από δέκα μέρες θα καλέσει την παροικία να δώσει το παρών της στo Φεστιβάλ του Lonsdale St. Πώς να αντικρίσει η ηγεσία της τόσο κόσμο, αποφασισμένο και διψασμένο για την αποκλειστικότητα του ονόματος της Μακεδονίας; Για να δούμε…