«Όταν βλέπεις το μέλλον δεν έχει σημασία το τίμημα που θα πληρώσεις»

Πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία εκτός από την πειθαρχία, την σκληρή δουλειά κρύβονται και άνθρωποι ταπεινοί με όραμα, πάθος και ένα μεγάλο γιατί. Η ιστορία επιτυχίας του Σταύρου Αμπατζίδη, ιδιοκτήτη …

Πίσω από κάθε μεγάλη επιτυχία εκτός από την πειθαρχία, την σκληρή δουλειά κρύβονται και άνθρωποι ταπεινοί με όραμα, πάθος και ένα μεγάλο γιατί. Η ιστορία επιτυχίας του Σταύρου Αμπατζίδη, ιδιοκτήτη των μεσιτικών γραφείων O’Brien Real Estate είναι βέβαιο ότι θα σας εμπνεύσει και θα σας γεμίσει με ελπίδα και αισιοδοξία.

Αν και προέρχεται από επιχειρηματική οικογένεια, προτίμησε να χαράξει τη δική του πορεία ξεκινώντας από το μηδέν και σήμερα μεγαλουργεί έχοντας την ταχύτερα αναπτυσσόμενη επιχείρηση μεσιτικών στη Βικτώρια, απαριθμώντας τα τελευταία πέντε χρόνια 27 γραφεία. Σε μία αποκαλυπτική συνέντευξή του στον «Νέο Κόσμο», μοιράζεται μεταξύ άλλων τις δυσκολίες που πέρασε, το μυστικό της επιτυχίας του αλλά και τα επόμενα επιχειρηματικά του σχέδια με άρωμα Ελλάδας.

Πώς ξεκίνησε η επιχειρηματική σου πορεία σου; 

Γεννήθηκα στην Αυστραλία και έφυγα για την Ελλάδα το 1994 για να ασχοληθώ με την οικογενειακή επιχείρηση στη Θεσσαλονίκη, την Waterland, που σήμερα είναι το μεγαλύτερο υδάτινο πάρκο της Ελλάδας. Εκεί σε ένα μάθημα τένις, γνώρισα την Ξένια, τη γυναίκα μου, και αποφασίσαμε να επιστρέψουμε πίσω στη Μελβούρνη. Οι γονείς μου είχαν φάρμα αλλά είχα ξεκαθαρίσει ότι δεν ήταν κάτι που με ενδιέφερε να ασχοληθώ. Ως εκ τούτου, τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα, γιατί οικονομικά ήμασταν πολύ στενά. Μέναμε σε ένα bungalow πίσω από το ανθοπωλείο της αδερφής μου και έκανα τρεις δουλειές. Σε βενζινάδικο, σε εφημεριδοπωλείο και μεσιτικό γραφείο. Δεν με στεναχωρεί τι έκανα, πού έμεινα και το πόσο δυσκολεύτηκα. Όταν βλέπεις το μέλλον δεν έχει σημασία το τίμημα που θα πληρώσεις με την ψυχή σου. Ήμουν το μόνο παιδί από τα τέσσερα αδέλφια που είμαστε που δεν ήθελα να δουλέψω στη φάρμα. Ήθελα να ασχοληθώ με το real estate. Γι’ αυτό πήγαινα μόνος μου και εκπαιδευόμουν από τους επιτυχημένους, μελετούσα τις κινήσεις. Μάθαινα από αυτούς. Δεν μιλούσα, δεν έκανα τον έξυπνο, παρακολουθούσα και έγραφα. Το 1999 ένας τραπεζίτης με έφερε σε επαφή με έναν πωλητή real estate και γίναμε φίλοι. Δούλεψα μαζί του δύο χρόνια και ανοίξαμε τo 2001 το δικό μας franchise, αριθμώντας 27 γραφεία. Εν συνεχεία, πουλήσαμε αυτό το franchise που είναι το σημερινό Harcourts και ανοίξαμε το 2013 το O’Brien Real Estate που μετρά σήμερα 27 γραφεία στη Βικτώρια με στόχο να γίνουν 50.

Πολλοί θα διερωτώνται ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας της ταχύτατης ανάπτυξης, τι έχετε ως μεσιτικό γραφείο που δεν το έχουν οι άλλοι; 

Είμαστε ταπεινοί, δεν είμαστε rockstars! Έχουμε υπομονή. Δεν μιλάμε. Δεν κοιτάμε τα λεφτά. Το κυριότερο, όμως, είναι η ποιότητα και η καλή εμπειρία εξυπηρέτησης των πελατών. Αυτό φέρνει καλύτερο κόσμο, καλύτερο προσωπικό και επενδύουμε πολλά λεφτά στην εκπαίδευση. Έχουμε στόχους. Θέλουμε να είμαστε ένα μέρος όπου όσοι ασχολούνται με εμάς, προσωπικό, αγοραστές, πωλητές, ενοικιαστές, να έχουν με κάποιο τρόπο μια… ανάπτυξη. Μια μέρα θα πωλήσουν το σπίτι, θα βγάλουν λεφτά. Αυτό που λέω στο προσωπικό κάθε μέρα είναι πως αν κάτι δε θα σε πάει εκεί που θες μην ασχολείσαι, άστο. Επενδύουμε πολύ στην προσωπική ανάπτυξη.

Τι είναι αυτό που σε κάνει «motivate», σε παρακινεί στην κορυφή, και πώς εσύ κάνεις «motivate» την ομάδα σου; 

Η ανάπτυξη των ανθρώπων με παρακινεί και αυτό άλλωστε είναι το «γιατί» μου. Όλοι θα φύγουμε, κανένας δεν είναι δεδομένος. Πρέπει να ρωτάμε τον εαυτό μας τι έκανες πέρυσι και τι κάνεις φέτος. Υπάρχει ανάπτυξη; Αυτό μεταφέρω και στην ομάδα μου. Δεν θέλω να συγκρίνουν τον εαυτό τους με άλλους, αλλά με τον ίδιο τους τον εαυτό. Χαίρομαι πραγματικά όταν βλέπω συνεργάτες μου να σημειώνουν εξέλιξη και να γίνονται καλύτεροι.

Πού βλέπεις τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια; 

Θέλω να μείνω στο πλάι και να δώσω την ευκαιρία σε άλλους άξιους και ικανούς να παίρνουν αποφάσεις. Όχι ότι δεν θα είμαι μέσα στην επιχείρηση! Θα έχω το ρόλο του μέντορα.

 

Ποιο είναι το πρότυπό σου; 

Επιχειρηματικά, ο πατέρας μου και ο θείος μου, που είναι σήμερα διευθυντής της Waterland στη Θεσσαλονίκη. Η μητέρα μου για μένα ήταν ο … βράχος.

Μετά την απώλεια του πατέρα σου στηρίζεις ενεργά το Motor Neurone Disease Association (MND) της Βικτώριας. Ποια είναι η επόμενη δράση; 

Από τις 26 Αυγούστου μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου θα περπατήσουμε 130 χιλιόμετρα στο Kokoda και θα κάνουμε έρανο για το MND. Υποσχέθηκα να βοηθήσω την οργάνωση που βοήθησε τόσο πολύ την οικογένειά μου κατά τη διάρκεια της μάχης του πατέρα μου «Nick the Greek». Πέρυσι μαζέψαμε $112,000 και φέτος έχουμε βάλει στόχο να μαζέψουμε $200,000.

Να μεταφερθούμε λίγο στο κομμάτι των μεσιτικών. Πιστεύεις ότι θα συνεχιστεί το… ράλι στις τιμές των ακινήτων;

Πιστεύω θα συνεχιστεί το ράλι στις τιμές των ακινήτων γιατί δεν υπάρχουν πολλά σπίτια και όλα είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης. Έχουμε μεγάλη ζήτηση αλλά δεν υπάρχει αρκετή προσφορά. Λένε ότι η Αυστραλία είναι τυχερή χώρα. Όντως, αυτό είναι αλήθεια. Όσο κι αν κάποιοι από εμάς δεν το πιστεύουμε, εδώ είναι καλά για οικογένεια. Αν πας στο εξωτερικό θα καταλάβεις πόσο τυχεροί είμαστε. Γι’ αυτό και πολλοί μεταναστεύουν, λόγω αυτής της ασφάλειας που προσφέρει το κράτος, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη ζήτηση στα ακίνητα. Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι τόκοι θα παραμείνουν εκεί που είναι για ένα χρόνο κι αυτό βοηθάει.

Οι απρόσιτες τιμές στέγασης επηρεάζουν σημαντικό αριθμό ανθρώπων και ειδικά τους νεοφερμένους. Χρειάζεται αξιολόγηση για να γίνει η στέγαση προσιτή οικονομικά;

Αυτό που λέω και στους πελάτες μας είναι ότι δεν πρέπει να ζούμε έξω από αυτό που αντέχει η τσέπη μας. Το προσιτό από οικονομικής άποψης υπάρχει αλλά οι νέοι δεν θέλουν να πάνε εκεί που υπάρχει. Δε θέλουν να μένουν στο… Frankston! Θέλουν να είναι στις «ζωηρές» περιοχές, South Yara, Oakleigh, St. Kilda, Elwood, Hawthorn. Αλλά τους εξηγώ ότι όσο πιο κέντρο είσαι τόσο πιο ακριβά είναι. Με παίρνουν πολλοί Έλληνες τηλέφωνο και προσπαθώ να τους βοηθήσω, να τους συμβουλεύσω να κοιτάξουν κάτι μεγαλύτερο έξω από το κέντρο. Παλιά, οι γονείς μας όταν πρωτοήρθαν έμεναν πέντε άτομα μαζί. Τώρα θέλουν όλοι να είναι μόνοι τους. Αυτό δεν γίνεται!

Θεωρείς ότι είναι καλή επενδυτική περίοδος τώρα στην Ελλάδα; Ετοιμάζεις κάποια επιχειρηματική κίνηση;

Αν έχεις λεφτά είναι πολύ καλή επένδυση να αγοράσεις σπίτι στην Ελλάδα, γιατί είναι πολύ χαμηλές οι τιμές σε σχέση με εδώ. Ετοιμάζω μέσα στους επόμενους έξι μήνες μια ιστοσελίδα, το realestate.gr όπου στόχος είναι να προβληθούν τα ακίνητα της Ελλάδας στη διασπορά των Ελλήνων σε όλο τον κόσμο. Στους μετανάστες λείπει η Ελλάδα, τη νοσταλγούν και όλοι θέλουν να έχουν ένα κομμάτι Ελλάδας. Οι μεσίτες στην Ελλάδα δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό το δίκτυο του κόσμου και είναι σαν να φωνάζουν μέσα σε ένα δάσος όπου δεν τους ακούει κανένας. Είναι κάτι που το ζητάει η Ελλάδα.