ΚΑΛΗ ΣΑΣ χρονιά αγαπητοί μου αναγνώστες!
Μετά τις «επιτυχίες μου», λίγο πριν λήξει το άθλιο 2020, η διεύθυνση αποφάσισε να μου δώσει ακόμα μια ευκαιρία να σχολιάζω καταστάσεις που αφορούν την ομογένεια.
Θα ξεκινήσω, λοιπόν, με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον οποίο δεν γνωρίζω καθόλου. Άρα, για την ώρα, ούτε να τον επαινέσω θέλω ούτε να τον επικρίνω. Θα του δώσω λίγο χρόνο…

Όσα ξέρω γι’ αυτόν είναι από τα μέσα ενημέρωσης και από τις αναρτήσεις της Β. Μόραλη, του Α. Μορέλα κ.ά.
Η τελευταία ανάρτηση της κας Μόραλη είναι περίπου 2500 λέξεις. Δηλαδή, κοντά δυο σελίδες του «Νέου Κόσμου», όπου υποστηρίζει ότι το ντοκιμαντέρ στη μνήμη του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας που ετοίμασε η Αρχιεπισκοπή, αποτελεί ουσιαστικά προσβολή για τον Στυλιανό και ότι ο Μακάριος και οι συνεργάτες του προσπάθησαν να παρουσιάσουν τον Γίγαντα Στυλιανό «νάνο» για να τον φέρουν στα μέτρα τους.

ΕΔΩ και μήνες, η κα Μόραλη προβαίνει σε πολλές αναρτήσεις με πολλές κατηγορίες σε βάρος του Αρχιεπισκόπου και της Αρχιεπισκοπής. Δεν ξέρω αν κάπου έχει δίκιο γιατί δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες. Με  τις υπερβολές και την εμμονή της, νομίζω ότι αδικεί και τον εαυτό της και τη μνήμη του Αρχιεπισκόπου Στυλιανού.
ΕΙΜΑΙ, βέβαια, σχετικά νέα, στην Αυστραλία αλλά τον πρόλαβα τον Αρχιεπίσκοπο Στυλιανό. Εξάλλου, άκουσα πολλά γι’ αυτόν.
Επηρεασμένη, όμως, από τα γραφόμενα της κας Μόραλη, και περίεργη καθώς είμαι, έσπευσα να βρω το ντοκιμαντέρ για να δω τη «βεβήλωση» που έγινε σε βάρος του Μακαριστού.

Το είδα και έχω τις ενστάσεις μου. Όχι, όμως, για τους λόγους που επικαλείται η κα Μόραλη, αλλά για εντελώς διαφορετικούς.
Εδώ γίνεται μια προσπάθεια «θεοποίησης» του μακαριστού Αρχιεπισκόπου. Αφιέρωμα στον… Άγιο Στυλιανό είναι, αλλά …ντοκιμαντέρ δεν είναι!

ΜΠΟΡΕΙ να ήταν κορυφαίος στα θεολογικά και εξαίρετος ποιητής (εγώ δεν έχω ιδέα απ’ αυτά) αλλά είχε και τρωτά σημεία. Και, μάλιστα, πολλά. Δεν αναφέρθηκε τίποτα απ’ αυτά στο ντοκιμαντέρ.

ΔΕΝ αναφέρεται λέξη για την εκπαραθύρωση Επισκόπων, τα έκτροπα της επίσκεψης του Προέδρου της Δημοκρατίας Χρ. Σαρτζετάκη, τον οποίο προπηλάκισαν οι Σκοπιανοί και τον αγνόησε ο Στυλιανός, το «φτύσιμο» στον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων Απόστολο Κακλαμάνη, στο Σίδνεϊ, την εκδίωξη του Γενικού Προξένου της Ελλάδας στη Μελβούρνη, Γιώργου Βέη, από τον καθεδρικό ναό της Αρχιεπισκοπής στη Μελβούρνη και εκατοντάδες άλλα γεγονότα που συγκλόνισαν την ομογένεια.
Ακόμα και με τον Παναγιώτατο Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο τα έβαλε ο Μακαριστός και σε πολλά, δεν λέω, μπορεί να είχε και δίκιο, αλλά στα ντοκιμαντέρ τα λέμε όλα! Όχι μόνο τα καλά!

Δηλαδή, αν αυτό το αφιέρωμα δεν ήταν μια προσπάθεια θεοποίησης του Μακαριστού Στυλιανού και γινόταν όπως το φαντάστηκε η κα Μόραλη τι παραπάνω θα μας έλεγαν;

ΕΞΑΛΛΟΥ, δεν είναι τυχαίο (να το πούμε και αυτό) ότι έγιναν και διαδηλώσεις κατά του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Στυλιανού στην Αυστραλία και, ειδικά στη Μελβούρνη, και κάποιες με τη συμμετοχή χιλιάδων ομογενών. Όλα αυτά και πολλά άλλα δεν ξεχνιούνται από την παροικία.
ΚΑΙ τα γράφει ο «Νέος Κόσμος» που κατηγορήθηκε ότι στήριζε τον Στυλιανό!

Μάλιστα, είχε γραφτεί πολλές φορές από τις εφημερίδες του Σκάλκου, ότι η Αρχιεπισκοπή είχε «εξαγοράσει» τον «Νέο Κόσμο». Ο «Νέος Κόσμος» δέχθηκε σκληρή κριτική τότε ότι στήριζε -και μάλιστα με το αζημίωτο- τον Στυλιανό. Υπάρχουν τα γραπτά.

ΜΙΑ κατηγορία που την καλλιεργούσε και ο Μορέλας, ο οποίος ασκούσε επί χρόνια σκληρή κριτική στον Στυλιανό. Τώρα, λοιπόν, Μόραλη και Μορέλας βρέθηκαν να υπερασπίζονται την τιμή του Στυλιανού…
Και η μεν Μόραλη ήταν πάντα κοντά του. Τον πίστευε…
Αλλά ο Άλκης;
Σπεύδει να υπερασπιστεί την υστεροφημία του Στυλιανού όταν του έχει σύρει τόσα και τόσα όταν ζούσε. Τα βλέπει αυτά η παροικία και γελά. Δεν είναι όλοι «χρυσόψαρα».
Αυτά για την ώρα…

Τ.Τ.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ και καλή σας χρονιά. Τουλάχιστον, ας είναι λίγο πιο ανεκτή και λίγο πιο υποφερτή από την προηγούμενη – την οποία, πράγματι, την νιώσαμε όλοι και όλες πολύ καλά στο πετσί μας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο…
ΑΝ ΚΑΙ προσωπικά, χωρίς βέβαια να θέλω να γίνω μάντης και προάγγελος κακών, και το 2021 δεν άρχισε καθόλου καλά. Η ανασφάλεια και ο φόβος για τον ιό παραμένουν, ολόκληρες χώρες μαστίζονται στην κυριολεξία.

ΟΠΩΣ και η γενέτειρα, η κυβέρνηση όμως της οποίας επιδίδεται σε ανώφελους ανασχηματισμούς και ασκήσεις επί ασκήσεων επί ανυπεράσπιστων πολιτών, προσπαθώντας εναγωνίως να μεταθέσει τις όποιες ευθύνες στον απλό εργαζόμενο, με τη συναίνεση όλου του πολιτικού φάσματος βέβαια.
ΟΣΟ για τα τεκταινόμενα στις ΗΠΑ, τι να πω; Ξέχωρα ότι έτρεξαν οι πολιτικοί να γλυτώσουν το τομάρι τους, λύθηκε η γλώσσα τους και άρχισαν και μιλούν για… Δημοκρατία. Ποια; Για ποια Δημοκρατία μιλάμε κύριοι; Αυτή που έχει απωλέσει εδώ και αιώνες την πραγματική της σημασία;

ΝΟΜΙΖΕΤΕ ότι όταν εκλέγουμε κάθε τόσο βουλευτές και κυβέρνηση αυτό είναι Δημοκρατία… Αμ δε… Ένα κακόγουστο καρναβάλι είναι, το οποίο, πια, μπορεί να καταλύσει οποιοσδήποτε ακροδεξιός ψεκασμένος που εισβάλει όποια ώρα θέλει στο Καπιτώλιο. Ειδικά όταν είναι ντυμένος Βίκινγκ, ποιος τον πιάνει…
Η Δημοκρατία ή θα είναι Άμεση ή δεν θα είναι τίποτα φίλτατοι. Τι; Δεν ξέρετε τι είναι Άμεση Δημοκρατία; Εσείς φταίτε γιατί δεν στρώνεστε κάτω να αυτομορφωθείτε. Αλλά, εμπρός, ποτέ δεν είναι αργά… Μπορεί κάτι να λέει και ο Μπαμπινιώτης γι’ αυτή.

ΚΑΙ πού είστε, η αυτομόρφωση -και, γενικά, η όποια μόρφωση- δεν χρειάζεται περιχαράκωση. Έτσι; Θα μου πείτε γιατί το λέω τώρα αυτό… Ο κατά τα άλλα αγαπητός κ. Θωμάς Ηλιόπουλος, έγραψε στο άρθρο του στον «Νέο Κόσμο» προχθές Πέμπτη, ότι ως Έλληνες πρέπει να οχυρωθούμε πίσω από τα «ελληνικά μας ιδανικά».
ΝΑ με συγχωρεί, αλλά αν τα ιδανικά» αυτά είναι ιδανικά της κονόμας, της αρπαχτής και του «ο θάνατός σου η ζωή μου», του ωχαδελφισμού και του «εις οιωνός άριστος αμύνεσθε περί… πάρτης», όπως ουκ ολίγες φορές έχουμε δει να… φτουράνε εις την γενέτειραν, τότε ευχαριστώ δεν θα πάρω.

ΓΡΑΦΕΙ ο ίδιος, ότι πρέπει ως απόδημοι να παραδειγματιστούμε από τη Φιλική Εταιρεία που δημιουργήθηκε στη Διασπορά κλπ., κ.λπ. Συγγνώμη, εδώ με το ζόρι μισοκερδήθηκε μια μάχη για το Πρόγραμμα Νεοελληνικών στο La Trobe, εδώ δεν ξέρουμε καν τη γλώσσα μας (ούτε κι Αγγλικά ξέρουμε βέβαια), εδώ αυτοί που διαβάζουν κάτι στην παροικία είναι οι ελάχιστοι των ελαχιστότατων…

ΠΙΣΩ από πού να οχυρωθούμε δηλαδή; Αν η οχύρωση αυτή σημαίνει περιχαράκωση τότε να κατεβάσουμε τα ρολά εδώ και τώρα. Εγώ πιστεύω ότι το φάρμακο είναι η εξωστρέφεια, η συνάφεια και η διάδραση με άλλους, ούτε οχύρωση ούτε τίποτα. Τι; Και πάλι δεν το καταλαβαίνετε; Ε, «κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ» που τραγούδησε κάποτε κι ο Δήμος Μούτσης…
ΚΑΙ κάτι τελευταίο. Γνωρίζατε ότι φέτος γιορτάζουμε τα «…διακόσια χρόνια από την απελευθέρωση του… τουρκικού ζυγού»; Αν ξύνετε το κεφάλι σας να καταλάβετε από τι… απελευθερώθηκε ο… τουρκικός ζυγός, παρακαλείσθε να απευθυνθείτε σε παροικιακό περί πολλού ραδιο(φο)νικό εκφωνητή. Και μετά τους ζυγούς λύσατε

…Δ.Τ.

ΑΔΕΛΦΙΑ, με το καλό το ’21 και Χρόνια μας Πολλά. Ελπιδοφόρο, γεμάτο υγεία, προσωπική, οικογενειακή και σε όλο τον πλανήτη. Ελαχιστοποίηση της ανθρώπινης απώλειας. Να μάθουμε να υπακούμε και να προσέχουμε. Όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τους γύρω μας.
ΟΝΤΩΣ, η χρονιά που πέρασε, ανέτρεψε όλα όσα πιστεύαμε ότι ήταν φυσιολογικά και δεδομένα. Μια χρονιά προκλήσεων που δοκιμάστηκαν οι αντοχές μας – σωματικές και οι ψυχολoγικές. Μας έδωσε όμως χρόνο να σκεφτούμε, να επανεξετάσουμε τον τρόπο ζωής μας και να μάθουμε να ζούμε με μάσκα και σε απόσταση. Απλά πράγματα.

ΚΑΙ ΟΧΙ ξώμυτη. Στην μάσκα αναφέρομαι. Δεν μιλάμε για τα ξώμυτα παπούτσια, που τα επιλέγουμε για λόγους προσωπικής ευαρέσκειας. Μιλάμε για την υγεία μας. Οπότε η μύτη μέσα στη μάσκα.
ΠΕΜΠΤΗ, 31 Δεκεμβρίου, ο «Νέος Κόσμος» κυκλοφόρησε με πηχιαίο τίτλο «Πρωτοχρονιά, χωρίς αγκαλιές και φιλιά». Την ίδια μέρα παραβρέθηκα στην κηδεία ενός φίλου, που μαζί με άλλους, είπαμε το τελευταίο αντίο. Ο τελετάρχης, ως όφειλε, έδωσε και στα Αγγλικά και στα Ελληνικά, τις απαραίτητες πληροφορίες για την διαδρομή προς το κοιμητήριο, κλπ, κλπ, και επικαλούμενος την ξαφνική εμφάνιση του κορονοϊού, θύμισε, ότι ο χαιρετισμός στην οικογένεια, να γίνει χωρίς εναγκαλισμούς και ασπασμούς. Δεν νομίζω να χρειάζεται να σας πω τι έγινε. Γιατί όμως;

ΕΣΕΙΣ θα το κάνετε; Ξέρετε ποιο, το εμβόλιο. Είναι η πιο πολυσυζητημένη ερώτηση. Βεβαίως, έρχεται η πρώτη απάντηση από την κυρία με το μαύρο φόρεμα. Το σκέφτομαι, απαντά η διπλανή με τα μαβιά γάντια. Θα περιμένω λίγο ακόμα μη τυχόν και υπάρξουν παρενέργειες, προσθέτει ο μπαρμπα-Κοσμάς, που εδώ που τα λέμε μια ηλικία γεμάτη-γεμάτη την έχει. Με την τελευταία και πιο διαβασμένη και σχολαστική, να δηλώνει στην ομύγυρη. Καλέ, περιμένετε. ‘Ακουσα για μετάλλαξη και αναρρωτιέμαι. Το εμβόλιο που κυκλοφορεί κάνει για μεταλλαγμένους ιούς;

ΣΑΣ ΜΠΕΡΔΕΨΑ; Το απεύχομαι. Πού να σας τα εξιστορίσω και πώς να σας τα πω, αυτά που μού είπε η θρησκόληπτη φίλη, η οποία ευτυχώς δεν τηλεφωνά τακτικά. Μετά τις τυπικές ευχές και επικαλούμενη κάποια sites, από Ελλάδα μεριά, μού έκανε κήρυγμα, στέλνοντας με στο πυρ το εξώτερον. Επειδή τόλμησα να πω ότι εκκλησιάζομαι φορώντας μάσκα. Μ’ έκανε κόσκινο όπως λένε στα μέρη μου.
ΕΙΧΑ ένα φίλο που πέρασε από τα μύρια τόσα για να μπορέσει να πάρει την άδεια να ταξιδέψει (μόνιμη επιστροφή) στην πατρίδα, όπου είχε φύγει μερικούς μήνες νωρίτερα η σύζυγός του. Τώρα πως γίνεται, πολίτες που υποτίθεται ότι εκρεμούν εις βάρος τους υποθέσεις που εξετάζονται στα δικαστήρια, να παίρνουν άδεια εξόδου και εν μέσω πανδημίας να μπορούν να ταξιδέψουν, είναι απορίας άξιον.

ΣΥΜΦΩΝΩ. Με τον ομοσπονδιακό υπουργό Μετανάστευσης, εννοώ, τον κ. Alex Hawke, ο οποίος ενόψει της πανδημίας, εξετάζει το ενδεχόμενο απέλασης κατόχου προσωρινής βίζας, που παραβιάζει τους κανόνες της δημόσιας υγείας.
ΛΟΙΠΟΝ. Εκτός από την «κορόνα» που αιωρείται πάνω απ’ το κεφάλι μας, ας είμαστε προετοιμασμένοι και για ένα «ατίθασο» καλοκαίρι. Στις μέρες που ακολουθούν, λένε οι ειδικοί, προβλέπονται ακραία φυσικά φαινόμενα. Απότομα σκαμπανεβάσματα της θερμοκρασίας, ραγδαίες βροχές και μια θάλασσα, που εκεί που σε μαγεύει και σε προκαλεί, φουσκώνει, μαυρίζει, αγριεύει και βγάζει το θυμό της στους λουόμενους. Προσοχή.

ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ
ΑΠΙΚΡΑΝΤΑ!

Κ.Γ.