Κώστας Νεστορίδης: Ο «μάγος» της μπάλας

«Θυμάμαι την Ελλάς Μελβούρνης και τον κόσμο της σαν να ήταν χθες, κι ας πέρασαν 46 ολόκληρα χρόνια. Η Ελλάς υπάρχει ακόμα στη ζωή μου, γιατί μου προσέφερε τόσα πολλά εκείνα τα δύο χρόνια και πάνω από όλα την εκτίμηση της ομογένειας.

«Στη Μελβούρνη ζήσαμε ωραία» θα πει η σύζυγός του κ. Ελένη, η οποία στο άκουσμα της Ελλάς ήρθε να καθίσει στο τραπέζι μας. «Μόνο εκεί είχαμε ένα όμορφο σπίτι. Ο κόσμος τον λάτρεψε τον Κώστα, ακόμα και οι φίλαθλοι των άλλων ομάδων, ανεξαρτήτως εθνικότητας, τον χειροκροτούσαν.
«Η Ελλάς πήγαινε πάρα πολύ καλά, ιδίως τον πρώτο χρόνο που πήραμε και το πρωτάθλημα, ενώ ο Κώστας αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ. Έτσι, δεν είναι;»
Έτσι ακριβώς όπως τα λέτε κυρία Ελένη. Το 1966 έμεινε στην ιστορία ως η χρυσή χρονιά του Κώστα Νεστορίδη.

Και οι δύο τους ένιωσαν ευχάριστα που πήγα στο σπιτικό τους στην Καλλιθέα και με ρωτούσαν χίλια δύο πράγματα για τη Μελβούρνη. Ήθελαν να μάθουν για την Ελλάς, τους παλιούς συμπαίκτες του Κώστα, τους παλιούς παράγοντες (τους είπα οι περισσότεροι έφυγαν από τη ζωή) και για τόσους άλλους γνωστούς και φίλους που ακόμα θυμούνται τα ονόματά τους.

Ο Κώστας ήθελε να μάθει για «τα παιδιά του» από τη μεγάλη Ελλάς του ’66, μακράν την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών. Για όλους είχε να πει μια καλή κουβέντα. Θυμήθηκε και τον Άκερλυ με το παρατσούκλι «φαρμαδόρο» όπως τον αποκαλούσαν τότε οι οπαδοί της ομάδας. «Αυτός ήταν μεγάλος παίχτης, απ’ ό,τι θυμάμαι είχε παίξει και στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.  Πρέπει να πω ότι ήταν ο μόνος που με καταλάβαινε μέσα στο γήπεδο, γι’ αυτό και βάζαμε και οι δύο πολλά γκολ.
Τον ρώτησα αν θυμάται κάποια περιστατικά από τα δύο χρόνια του στην Ελλάς.
«Πολλά! Θα σας διηγηθώ μόνο δύο, ένα με το κούρεμα του Οδυσσέα Κόκκινου μέσα στ’ αποδυτήρια κι ένα με το πανάκριβο ρολόι που πήρα σαν τίμημα μιας επιτυχίας μου, αλλά δεν το χάρηκα….

«Παίζαμε στο Μίντλ Πάρκ, τον Οδυσσέα τον έγραψα μεν ως αναπληρωματικό χωρίς εκείνος να το γνωρίζει αλλά τον έστειλα να καθίσει στην κερκίδα με τον κόσμο, σαν τιμωρία επειδή ήρθε στο γήπεδο πάλι ακούρευτος. Στο ημίχρονο το σκορ ήταν 0-0 και φωνάξαμε τ’ όνομά του από τα μεγάφωνα του γηπέδου να κατέβει αμέσως στ’ αποδυτήρια. Όταν ήρθε είχαμε κάποιον με το ψαλίδι στο χέρι και του είπα: «Οδυσσέα, αν κουρευτείς θα παίξεις στο β’ μέρος, αλλιώς ξαναπήγαινε στην κερκίδα. Σε πέντε λεπτά ο Κόκκινος είχε «μοντέρνο» κούρεμα, σαν το κατσίκι. Μπήκε στο γήπεδο και πήραμε μεγάλη νίκη (2-0) με δύο γκολ δικά του.  Αυτός ήταν ο Κόκκινος. Είχε πολλά καλά στοιχεία και βλέποντας το τι μπορούσε να κάνει στο γήπεδο, σκέφτηκα να τον πάρω στην Ελλάδα. Τον έφερα στον Παναθηναϊκό όταν ήταν προπονητής ο Λάκης Πετρόπουλος, αλλά… αλλά; Κλώτσησε την μεγάλη ευκαιρία.

«Ήταν παραμονές ενός κρίσιμου αγώνα με την Κροάτια. Έκανα μια βόλτα στα μαγαζιά της πόλης και στάθηκα μπροστά στη βιτρίνα ενός χρυσοχοείου. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Είχα βάλει στο μάτι ένα υπέροχο ρολόι, αλλά η τιμή του ήταν πολύ τσουχτερή για την τσέπη μου. Με είδε ο Έλληνας καταστηματάρχης που ήξερε ποιος είμαι, βγήκε στην πόρτα και με ρώτησε αν ήθελα κάτι. «Αυτό το ρολόι μ’ αρέσει αλλά… Εκείνος χαμογέλασε: «Κώστα, αν την Κυριακή κερδίσουμε κι εσύ βάλεις έστω κι ένα γκολ, το ρολόι είναι δικό σου…

«Με την Κροάτια προσπαθούσα από την αρχή του αγώνα να κάνω καλό παιχνίδι. Έπαιζα και ο νους μου ήταν στο ρολόι. Στο β’ ημίχρονο κερδίσαμε ένα φάουλ, λίγο έξω από την περιοχή, κι ανέλαβα να το κτυπήσω. Έστησα τη μπάλα εκεί που ήθελα, κοίταξα καλά τον τερματοφύλακα και με ένα φοβερό φάλτσο την έστειλα στο «Γ», ενώ όλοι πίστευαν ότι θα πήγαινε άουτ! Λίγο αργότερα πέτυχα και δεύτερο γκολ, διαμορφώνοντας το τελικό 2-0.
Πήρα το τίμημα της επιτυχίας μου, αλλά δεν το χάρηκα. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, το έδωσα για μια μικροεπισκευή σ’ ένα φίλο στην Ελλάδα, και από τότε δεν το ξαναείδα!»

ΤΑ ΕΙΔΑΝ… ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ

ΤΑΚΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ, δημοσιογράφος
Ο ερχομός του Κώστα Νεστορίδη ήταν αναμφισβήτητα από τις πιο δυναμωτικές ενέσεις που θα μπορούσαν να γίνουν στην Ελλάς. Θυμάμαι την εμφάνιση του Κώστα στην πρώτη προπόνηση της Ελλάς την επόμενη της άφιξής του, ύστερα από 25 μέρες ταξίδι με το καράβι, όταν περί τους 2,000 οπαδοί της ομάδας περίμεναν ανυπόμονα να τον δούνε. Κι ο «Νέστορας» δεν τους απογοήτευσε.
Έστησε στο σημείο του πέναλτι δύο μπάλες και χωρίς φόρα, μόνο με τη μύτη του παπουτσιού του, τις έστειλε στα δυο «Γ» του τέρματος, αφήνοντας τον καημένο τον Τσίτσο να τις χαζεύει να καταλήγουν πάνω από το κεφάλι του στα δίκτυα.
Εκτός από άσσος, ο Νεστορίδης ήταν κι από τους καλύτερους γνώστες θεωρίας των πιο απίθανων κανονισμών ποδοσφαίρου, κάτι που είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω σε κάμποσες τότε συζητήσεις μας.
Εκείνο που ίσως δεν είναι πολύ γνωστό είναι ότι στην Ελλάς ο «Νέστορας» είχε κάνει τότε ένα παγκόσμιο ρεκόρ, σκοράροντας δύο τέρματα στον ίδιο αγώνα απ’ ευθείας από κόρνερ, χωρίς κανένας άλλος να αγγίξει τη μπάλα. Αν θυμάμαι καλά, ήταν στο Ολύμπικ Παρκ με αντίπαλο τη Τζωρτζ Κρος».

ΤΟΝΙ ΜΑΡΙΝΟΣ, παλιός φίλαθλος
«Θεωρώ τον Νεστορίδη ως τον καλύτερο Έλληνα σέντερ φορ, γιατί είχε διάρκεια κι’ έβαζε τα πιο απίστευτα και τα πιο περίεργα γκολ. Θυμάμαι σαν χθες ένα γκολ στο Μιντλ Παρκ, έξω από την περιοχή. Είχε πολύ αέρα, κι αυτός έβαλε τόσο φάλτσο που η μπάλα φαινόταν ότι θα πάει 2-3 μέτρα άουτ. Ο Κώστας όμως είχε υπολογίσει και τον αέρα κι άρχισε να πανηγυρίζει προτού η μπάλα καταλήξει στα δίκτυα. Εάν έπαιζε μπάλα στη σημερινή εποχή, είμαι σίγουρος ότι θα ήταν ένας από τους κορυφαίους γκολτζήδες σε παγκόσμιο επίπεδο».

ΤΑΚΗΣ ΣΒΙΓΚΟΣ, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής
Όταν ήμουν νέος και άρχισα να παίζω μπάλα, άκουγα να μιλάνε για κάποιον Νεστορίδη της ΑΕΚ, να κάνει καταπληκτικά πράγματα και να βάζει απίθανα γκολ. Τον είδα για πρώτη φορά σ’ ένα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Την παραμονή του αγώνα είχε δημοσιευτεί μια φωτογραφία του Νεστορίδη να δείχνει το «Γ» της εστίας του Θεοδωρίδη και να λέει: «Αν η ΑΕΚ πάρει τη σέντρα, εκεί… θα στείλω τη μπάλα αύριο, από το πρώτο λεπτό» και είπα θα πάω στο γήπεδο.
Πράγματι, την άλλη μέρα αμέσως με τη σέντρα, ο Νεστορίδης έβαλε γκολ στη γωνία που είχε υποδείξει στην φωτογραφία.  Ύστερα από κάμποσα χρόνια τον μεγάλο αυτό ποδοσφαιριστή, τον «μάγο» της μπάλας, αλλά και μεγάλο άνθρωπο, είχα την ευκαιρία να τον έχω συμπαίκτη στον Βύζαντα Μεγάρων, έστω και για μικρό διάστημα».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, δημοσιογράφος
«Θυμάμαι καλά το πρώτο παιχνίδι του Νεστορίδη δύο μέρες μετά την άφιξη του με το καράβι. Παίζαμε με τη Γιουβέντους στο Μιντλ Παρκ, Κυριακή του Πάσχα ήταν, καρφίτσα δεν έπεφτε στο γήπεδο και ο «Νέστορας» έκανε το θαύμα. Πέτυχε το μοναδικό γκολ του αγώνα (1-0) και έγινε πανζουρλισμός στο γήπεδο.
Θα σας πω και ένα άλλο περιστατικό που θυμάμαι. Όταν ήρθε στην Ελλάς Μελβούρνης ο Λου Μπρόσικ τον Νοέμβρη του ’67 για ν’ αναλάβει προπονητής, ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους για τον Νεστορίδη, που μόλις είχε επιστρέψει στην Ελλάδα.
Ο γέρο-Μπρόσικ, αυτός ο μεγάλος προπονητής που είχε καθίσει στον πάγκο της Γιουβέντους Ιταλίας και της Μπαρτσελόνα, τους είπε: Όλοι οι μεγάλοι παίκτες που είδα, κι ανάμεσά τους ο Ντι Στέφανο, ο Πούσκας και ο Πελέ, έκαναν πράγματα ανθρώπινα… αυτά που είδα να κάνει ο Νεστορίδης, ούτε διδάσκονται ούτε μαθαίνονται…

ΕΡΝΙ ΑΚΕΡΛΥ, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Ελλάς. Είχε παίξει και τέσσερα χρόνια στη Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ 1958-62, κι’ άλλα δύο στη Μπλάκμπουρν.
«Όταν ήρθα στη Μελβούρνη γαμήλιο ταξίδι το Σεπτέμβρη του ’64, υπέγραψα στην Ελλάς χωρίς να χρειάζομαι τη συγκατάθεση της ομάδας μου Μπλάκμπουρν.
Θυμάμαι το ’65 πήραμε το πρωτάθλημα και εγώ αναδείχτηκα πρώτος σκόρερ με 16 τέρματα. Φαντάζεστε τη χαρά μου ως νεοφερμένου. Αλλά το ’66 επισκίασε την προηγούμενη χρονιά σε απόδοση και γκολ. Μαζί με τον Νεστορίδη βάλαμε τα 40 από τα 47 γκολ της ομάδας, 22 αυτός και 18 εγώ.
Μιλούσαμε την ίδια γλώσσα πάνω στη μπάλα και κάναμε φανταστικά πράγματα που δεν είχαν ξαναδεί. Σε ένα ματς στο Ολύμπικ Παρκ με αντίπαλο τη Μέλμπουρν, είχαμε μεγάλη «ρέντα», βάλαμε έξι γκολ, από τρία ο καθένας και «χαζέψαμε» τον κόσμο.
Τί άλλο να πω για τον Κώστα, που ήμασταν και καλοί φίλοι έξω από τα γήπεδα; Ούτε στην Αγγλία δεν είχα δει τέτοια πάστα ποδοσφαιριστή. Εύχομαι μέσα από τη ψυχή μου να είναι πάντα καλά κι αυτός και η οικογένειά του.

ΣΤΗΒ ΛΙΑΚΑΤΟΣ, παλιός φίλαθλος και επιχειρηματίας.
«Χαίρομαι ειλικρινά που γράφετε γι’ αυτόν τον «θρύλο» του ποδοσφαίρου. Ο Νεστορίδης, χωρίς καμία αμφιβολία ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που είδαμε στην Αυστραλία τη δεκαετία του ’60. Στον αγωνιστικό χώρο ξεχώριζε αμέσως, αλλά και έξω από τα γήπεδα ήταν ένας άνθρωπος πρότυπο, πολύ απλός και πάντα καταδεκτικός. Αυτόν τον μεγάλο ποδοσφαιριστή τον είχαμε φίλο όλοι εμείς οι παλιοί…».